دیگران نه می توانند ما را بدبخت کنند و نه خوشبخت. تمام آن چه می توانیم از آنها دریافت کنیم یا به آنها بدهیم اطلاعات است. اطلاعات بعد از پردازش در مغز بر افکار و اعمال و احساسات و فیزیولوژی ما تأثیر می گذارند. ما بیش از آن چه تصور می کنیم بر زندگی خود کنترل داریم. اما بخش زیادی از این کنترل ها مؤثر نیستند.
بهترین راه آموختن تئوری انتخاب، تمرکز بر دلایل انتخاب بدبختی های رایجی است که تصور می کنیم برای ما رخ داده است.
بذر تمام بدبختی ها در سال های اولیه زندگی در تعامل با کسانی کاشته می شود که فکر می کنند چه چیزی برای خودشان خوب است و متأسفانه فکر می کنند چه چیزی برای ما نیز خوب است. انتخاب ما برای مقاومت در برابر این فشار منبع ناراحتی و بدبختی است